spawanie

Zajmujemy się produkcją i spawaniem konstrukcji stalowych i aluminiowych służących do montażu reklam.

STAL

Spawanie MIG - MAG

Spawanie półautomatyczne MIG (metal inert gas) i MAG (metal active gas) to metody najczęściej stosowane w procesach spawalniczych. Wysoka wydajność spawania, poprawa środowiska pracy spawacza oraz łatwość automatyzacji to główne źródła popularności tych procesów.

Spawanie TIG

Spawanie TIG (tungsten inert gas) jest metodą pozwalającą na uzyskiwanie najwyższej jakości spoin w stalach niestopowych i niskostopowych, stalach nierdzewnych i innych stalach wysokostopowych oraz w takich materiałach jak aluminium, miedź, tytan i ich stopach, a także w stopach niklu.

ALUMINIUM

Spawanie w osłonie argonu - za pomocą łuku elektrycznego między nietopliwą elektrodą wolframową (metoda TIG) lub elektrodą topliwą w postaci gołego drutu (metoda MIG), a przedmiotem spawanym.

• metoda TIG – spawanie prowadzi się na urządzeniach Ega300, Egb500, Egc500, FT1-500. Źródłem prądu są zwykłe spawarki transformatorowe na prąd przemienny. Urządzenie musi być wyposażone w specjalne uchwyty do spawania: USTWa-160 (160A, elektrody śr.1-3mm), USTWa-315 (do 315A i śr. 3-5mm), USTWa-500 (śr. 5-8mm). Uchwyty są  chłodzone wodą, zamontowana jest w nich nietopliwa elektroda wolframowa i dostarczany argon.
• metoda MIG – w tej metodzie stosuje się te same urządzenia co przy CO 2: EMd-450, BS1-500, MAG POL-630. Elektrodę topliwą stanowi drut nieotulony o śr. 1,2-2,4mm. Drut do uchwytu spawalniczego chłodzonego wodą podawany jest przez podajnik.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

UWAGA - Chcesz spawać? Spawanie elektrodą otuloną, gazowe, w osłonie argonu metodą TIG, w osłonie CO2 i mieszankami gazowymi, MIG/MAG.

>> KURSY SPAWANIA - Zobacz ofertę Firmy Profesja Sp. z o. o. << kliknij

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ALUMINIUM - A N O D O W A N I E


- ochrona przed korozją,
- zwiększenie twardości powierzchni,
- barwienie i estetyka.

Anodowanie typu I

Anodowanie typu II

Tworzenie warstwy tlenku, w którym elektrolitem jest roztwó kwasu siarkowego. Anodowanie typu II jest najbardziej rozpowszechnione. Powłoka jest stosunkowo gruba i odporna na ścieranie. Jest dość jasna, porowata i z tego powodu łatwa w barwieniu.

Anodowanie typu III

Tworzenia warstwy tlenku, w którym elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego. Powierzchnia części anodowanych w ten sposób zyskuje twardość ok 65 w skali Rockwell'a. Jest to mniej więcej ekwiwalentem hartowanej stali węglowej.

Anodowanie mikroplazmatyczne